Κάποτε επισκέφθηκε τον Γέροντα Παΐσιο ένας μοναχός πλανεμένος. Είχε βάλει όρο στον εαυτό του να μην πιει ποτέ νερό. Η πλάνη είναι φοβερό πράγμα και δύσκολα θεραπεύεται κανείς από αυτήν.

Ο Γέροντας όμως βρήκε τον τρόπο με την διάκρισή του να τον βοηθήσει. Διηγήθηκε: «Τον κέρασα λουκούμι και νερό. Μου λέγει: “Εγώ δεν πίνω νερό″. Κατάλαβα την πλάνη του. Του λέγω: “Εγώ δεν σου λέω να πιεις όλο το ποτήρι. Άμα θέλεις πιες μόνο μια γουλιά″».

Ήξερα τι θα συμβεί, γι’ αυτό είχα και τον κουβά γεμάτο νερό.

Αυτό ήταν. Από την στιγμή που πήρε το ποτήρι να πιει μόνο μια γουλιά, το ήπιε μονορούφι όλο. Έπειτα ζήτησε και άλλο και άλλο ποτήρι με μανία, σαν να καιγόταν, ώσπου στο τέλος κόντεψε να πιει σχεδόν όλο τον κουβά.

Ο όρος που είχε βάλει στον εαυτό του ο πλανεμένος προερχόταν από υπερηφάνεια και φυσικά δεχόταν και δαιμονική βοήθεια για το εγωϊστικό κατόρθωμά του. Μόλις όμως έκανε υπακοή και ταπεινώθηκε, σταμάτησε η δαιμονική ενίσχυση και πλέον αδυνατούσε να τηρήσει τον όρο που είχε βάλει.

από το βιβλίο: «Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου» του Ιερομόναχου Ισαάκ (Άγιον Όρος 2004).