*Τα φαγητά στο Άγιον Όρος έχουν μία ιδιαίτερη νοστιμιά. Από την μία είναι ο παραδοσιακός τρόπος που μαγειρεύονται, αλλά από την άλλη όποιον μοναχό και να ρωτήσεις θα σου πει το ότι είναι τόσο νόστιμα, αυτό οφείλεται στην προσευχή που γίνεται κατά την διάρκεια του μαγειρέματος. Το «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησον με», δηλαδή η Ευχή δεν σταματάει ούτε στην διάρκεια του μαγειρέματος. Και η Ευχή τα κάνει ακόμη πιο νόστιμα!

~ ‘Από τό ἀπόγευμα τῆς προηγούμενης ἡμέρας ἑτοιμάζουμε τά ὑλικά, δηλ. μία λεκανίτσα πατάτες, μία κρεμμύδια, μία καρότα, λίγα χόρτα τοῦ κήπου, ὅ,τι ἔχει ἡ παραγωγή ἐκείνου τοῦ καιροῦ καί ἀνοίγουμε δύο κουτιά μανιτάρια τοῦ ἐμπορίου.

Τό πρωΐ κόβουμε σέ μορφή ζαριῶν στό μίξερ τίς πατάτες. Τά καρότα στήν μεγάλη ξύστρα τοῦ μίξερ, τά κρεμμύδια στό λεπίδι νούμερο τρία καί τά χόρτα τά κόβουμε στό μέγεθος 2-3 πόντων καί τά πλένουμε καλά. Ρίχνουμε ὅλα τά ὑλικά στόν νταβᾶ, πλήν τῆς πατάτας, μέ δύο περίπου ντενεκέδες νερό καί ἀρχίζουν νά βράζουν. Σέ λίγα λεπτά ρίχνουμε καί τίς πατάτες-ζάρια. ‘Αφοῦ βράσουν ὅλα μαζί, ρίχνουμε 3-4 κιλά ρύζι γλασέ. Μετά ἀπό 8 λεπτά κατεβάζουμε τόν νταβᾶ. ‘Ετοιμάζουμε γιά 100 μερίδες φαγητό μία τσανάκα ταχίνη. Τό ἀραιώνουμε μέ ἕνα κιλό λεμόνι μέχρι νά λυώσει.

Μετά παίρνουμε ζωμό ἀπό τόν νταβᾶ καί ρίχνουμε στό ταχίνη, μέχρι νά ἀραιώσει καλά. Τό ρίχνουμε κατόπιν στόν νταβᾶ, ἀνακατεύουμε καί ρίχνουμε καί τό ἀνάλογο ἁλάτι. Θά πρέπει νά εἶναι νερουλή ἡ σοῦπα, ἀλλιῶς σέ λίγο θά ἀναγκασθοῦμε νά προσθέσουμε λίγο ζεστό νερό γιά νά τήν ἀραιώσουμε. Σερβίρεται ζεστή. Μποροῦμε στό τέλος νά προσθέσουμε καί κομμάτια ἀπό κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης τοῦ ἐμπορίου.

Ἡ ἴδια σοῦπα μπορεῖ νά γίνη μέ ντομάτα πολτό, ἀντί γιά ταχίνη.

από: «Πρόχειρο οδηγό Γρηγοριάτικης μαγειρικής» – Μοναχού Δαμασκηνού Γρηγοριάτη (Ι.Μ.Οσίου Γρηγορίου, Άγιον Όρος – 2001).