~… Τίποτε δέν εἶναι πιό ἀληθινό ἀπό τήν ἀποκαλυπτική ἔννοια τῆς ἱστορίας. Ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἐμίλησε περί τῆς ἀποκαλύψεως καί τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐνέπνευσε τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Θεολόγο νά γράψει ἐκεῖνο τό προφητικό καί θαυμάσιο βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως.

Δέν θά μπορούσαμε νά κατανοήσουμε τόν κόσμο χωρίς τήν Ἀποκάλυψη, ὅσο δυνατές καί νά ἦταν οἱ ἀποδείξεις τῆς πίστεως ἤ τά ἐπιχειρήματα τῆς σκέψεως.

Ὁ πόλεμος μεταξύ τῶν δυνάμεων τοῦ καλοῦ καί τοῦ  κακοῦ εἶναι ἀναπόφευκτος καί ἀλύπητος. Οἱ δυνάμεις τοῦ καλοῦ ἐπικαλοῦνται τόν Θεό, ἐνῶ  οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ συνεργάζονται μέ τόν σατανᾶ. Τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐνεργεῖ διά τῶν δυνάμεων τοῦ καλοῦ καί τό ἀκάθαρτο πνεῦμα ἐνεργεῖ διά τῶν δυνάμεων τοῦ κακοῦ. Στήν παλαίστρα τῆς ἱστορίας στέκονται τό ἕνα ἀπέναντι στό ἄλλο δύο στρατεύματα ἐμπνευσμένα ἀπό δύο πνεύματα. Οἱ ἐμπαθεῖς ἄνθρωποι ἔχουν γίνει οἱ ἴδιοι ἀκάθαρτο πνεῦμα κι αὐτοί δέν χρειάζονται τήν ἐπίκληση τοῦ σατανα. Οἱ ἄνθρωποι τῆς ὑπερηφάνειας, οἱ ἄνθρωποι τοῦ ἀθεϊσμοῦ κάνουν, μέσω τοῦ θελήματος τους, τό θέλημα τοῦ σατανᾶ. Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ ἐμφάνιση τῆς ἀποκαλύψης στήν ἱστορία.

Τά μέσα μέ τά ὁποῖα διοργανώνεται τό κακό στόν κόσμο εἶναι ἀναρίθμητα. Ἐπιδιώκει νά δελεάσει τίς ψυχές, τίς ζωές καί τόν αἰώνιο σκοπό τῶν ἀνθρώπων. Τό κακό ἔχει μεγάλη δύναμη δελεασμοῦ καί πολλά ἐπιχειρήματα, ὥστε εἶναι δύσκολο νά τοῦ ἀντισταθοῦν οἱ ἀδύνατοι στόν νοῦ, στήν καρδιά καί στήν πίστη ἄνθρωποι.

Τό κακό στόν κόσμο προέρχεται ἀπό τήν καρδιά τῶν ἀνθρώπων, περνάει μέσω τοῦ νοῦ τους καί καταλήγει νά κυριαρχεῖ στό θέλημα τους. Ὑποδουλωμένοι στό κακό οἱ ἄνθρωποι γεύονται τήν ἀπόλαυση τοῦ κακοῦ. Σκλαβώνοντας τήν συνείδησή τους, τό κακό γίνεται μία μαύρη πνευματικότητα γιά τόν κόσμο, ἡ ὁποία τούς ὁδηγεῖ  στήν ὁδό τῆς ἀπώλειας. Τό κακό γίνεται ἀρχή, κριτήριο καί τρόπος ζωῆς καί ἱστορικῆς φύσεως. Τό κακό ὀργανώνεται καί γίνεται δύναμις, ἐξουσία ἐπάνω στίς συνειδήσεις καί στόν κόσμο.

Τό κακό δέν γνωστοποιεῖται σάν κακό, ἀλλά δικαιολογεῖται σάν καλό καί μέ τά ἀρνητικά του ἀποτελέσματα γρήγορα ξεσκεπάζεται. Τό κακό δέν λέει ὅτι προέρχεται ἀπό τόν διάβολο, ἀλλά ἀρνεῖται νά προσκυνήσει τόν Θεό καί δι᾿ αὐτοῦ ἀποκαλύπτει τήν ἀναξιοπιστία του.

Τό κακό ψεύδεται λέγοντας τήν ἀλήθεια,. Τό κακό κάνει τό κακό δικαιολογώντας το σάν καλό. Τό κακό ἀσχημίζει τόν κόσμο, παρόλο πού παρουσιάζεται μόνο του ὡς αἰσθητικό.

Τό κακό εἶναι ὑποκριτικό μέ σπάταλη διανοητικότητα, ἀλλ᾿ ἔρχεται ὁ καιρός πού αὐτό θ᾿ ἀποδειχθεῖ γυμνό, βδελυρό καί τρομερό, ὅπως πράγματι εἶναι.

Ὁ κόσμος δέν μπορεῖ νά δέχεται ἄπειρα ψέμματα. Ὁ δελεασμός τοῦ κακοῦ μπορεῖ νά ματαιωθεῖ μέ τόν πόθο καί τόν φωτισμένο  νοῦ γιά ἁγιότητα καί νοσταλγία τῆς αἰωνιότητας.

Οἱ ἄνθρωποι μποροῦν νά μεταποιήσουν τόν κόσμο σέ παράδεισο, εἴτε σέ κόλαση. Αὐτές οἱ δύο δυνάμεις ἐπιδιώκουν νά κυριαρχοῦν τόν κόσμο καί ἡ μάχη εἶναι προφανής καί παντοτεινή. Κατά τρόπον ἀόρατον στήν ἱστορική αὐτή μάχη συμμετέχει καί ὁ Χριστός, ἀλλά καί ὁ σατανᾶς καί ὁρατά ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, χρησιμοποιῶντας ὅλη τήν ἱκανότητα τους, διοργανώνονται σέ δυνάμεις τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ  Ἀντίχριστου. Ὅλα τά καλά καί ὅλα τά κακά ἐντός κόσμου εἶναι οἱ χριστιανικές καί οἱ ἀντίχριστες δυνάμεις.

Ἡ ἀποκαλυπτική ἀντιπαράθεση δέν πρέπει νά θεωρηθεῖ σάν ἕνας συγκεκριμένος πόλεμος, παρόλο πού ἔχει αὐτήν τήν μορφή, ἀλλά σάν προσπάθεια τῆς κυριαρχίας τοῦ κόσμου ἀπό κάθε ἄποψη: πνευματική, πολιτική, οἰκονομική, πολιτιστική, κοινωνική, ἐπιστημονική καί στρατιωτική. Τό θηρίο θέλει ὁλοσχερῶς νά πνίξει τόν ἄνθρωπο καί τήν ἀνθρωπότητα, μέ ὅλα τά πνευματικά της ὅπλα, ἀλλά καί μέ ὅλα τά ὑλικά της, σ᾿ αὐτή τήν ζωή καί στήν αἰωνιότητα. Ἄρα ὑπάρχει μία ἀποκαλυπτική σύγκρουση σέ πολιτικό, οἰκονομικό, καλλιτεχνικό ἐπίπεδο, στήν φιλοσοφική σκέψη, στούς ἐπιστημονικούς τύπους, στά κοινωνικά κατεστημένα, καθώς καί στίς στρατιωτικές διαμάχες.

Ὁ θρίαμβος τοῦ Χριστοῦ καί συνεπῶς ὅλης τῆς Χριστιανωσύνης πρέπει νά εἶναι πλήρης ἀπ᾿ ὅλες τίς πλευρές καί πρός ὅλους τούς τομεῖς τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς…

από το βιβλίο: «Ο ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ» – Ἰωάννου Ἰανωλίδε Νέου Ὁμολογητοῦ τῆς Πίστεως