Αίσθηση προκαλεί δημοσίευμα σε εφημερίδα της Αιγύπτου και μάλιστα πρωτοσέλιδο (Al-Shorouk), σύμφωνα με το οποίο η αιγυπτιακή κυβέρνηση έχει καταλήξει στην απόφαση να προχωρήσει εντός των επομένων εβδομάδων σε υπογραφή συμφωνίας με την Ελλάδα για την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων ανάμεσα στις δυο χώρες.

Σύμφωνα με το έγκυρο «http://www.liberal.gr/» που φιλοξενεί το σχετικό ρεπορτάζ, «η εφημερίδα υποστηρίζει ότι το Κάιρο είναι πρόθυμο να δεχθεί την ελληνική θέση για συνυπολογισμό της επήρειας του Καστελόριζου σε θαλάσσιες ζώνες -κάτι που ουσιαστικά φράζει τον δρόμο στην προσπάθεια της Τουρκίας να υφαρπάξει ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο- θα είναι μια στρατηγικής σημασίας για την χώρα μας εξέλιξη».

«Κοντός ψαλμός αλληλούια» που λέει και ο θυμόσοφος ελληνικός λαός όμως, καθώς στις αρχές Οκτωβρίου, όπως ενημερώνει το ρεπορτάζ του ιστοχώρου, στις αρχές Οκτωβρίου είναι προγραμματισμένη η συνάντηση των τεχνικών επιτροπών, όπου και θα ξεκαθαρίσει εάν ο Αιγύπτιος ηγέτης, Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι, έχει όντως αποφασίσει να προβεί σε αυτή την κίνηση.

Εάν αυτό επαληθευθεί, θα μπορούσε να συνδέεται με αρκετές από τις εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος στην ευρύτερη περιοχή, χωρίς ο «κατάλογος» που ακολουθεί να είναι εξαντλητικός:

1. Θα μπορούσε να σημαίνει ότι θεωρεί ότι η ταχεία εξομάλυνση που επιδιώκει η Άγκυρα με όλες τις χώρες της περιοχής, δηλαδή μετά το Ισραήλ τη Συρία και την Αίγυπτο, είναι πασιφανώς υστερόβουλη και ιδιοτελής και δεν μπορεί να δοθεί ως επιβράβευση σε ένα επιθυμεί, ηγέτη σαν τον Ερντογάν, όποτε αυτός το ο οποίος έκανε όλη την περιοχή άνω-κάτω…

2. Θα μπορούσε να σηματοδοτεί την προσπάθεια της Αιγύπτου να υιοθετήσει μαξιμαλιστικές θέσειςενόψει αυτής ακριβώς της διαδικασίας διαπραγμάτευσης με αντικείμενο τις σχέσεις με την Τουρκία.

3. Θα μπορούσε να σημαίνει διαφωνία με τις ισραηλινές επιλογές να προωθήσει το αέριο από τα κοιτάσματά του μέσω της Τουρκίας, θεωρώντας ότι ο σχεδιασμός του εβραϊκού κράτους δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τα αιγυπτιακά εθνικά συμφέροντα.

4. Θα μπορούσε να επιδιώκει έναν τελικό έλεγχο της βούλησης της Αθήνας να συμπεριφερθεί στρατηγικά στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αναλαμβάνοντας και ρίσκα, εγκαταλείποντας την πολιτική της υποχρεωτικής συνεννόησης με την Τουρκία για ό,τι γίνεται στην περιοχή, αφού μιαασαφής ελληνική στάση -δυστυχώς- δεν μπορεί να αποκλειστεί.

5. Θα μπορούσε να ευθυγραμμίζεται και να εξυπηρετεί τις στοχεύσεις και της Μόσχας, εάν μέσα από τις εξελίξεις η ρωσική πλευρά εκτιμά ότι στόχος όσων εξελίσσονται είναι η απομόνωσή της μέσω της διαδικασίας δημιουργίας εναλλακτικής οδού ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρώπης.

6. Θα μπορούσε ακόμα και να προσβλέπει στη δημιουργία δύο οδών «εξόδου» των υδρογονανθράκων της περιοχής στις δυτικές αγορές, προωθώντας το επιχείρημα της αναξιοπιστίας της Τουρκίας υπό την ηγεσία Ερντογάν.

7. Θα μπορούσε να επιχειρεί την αποστολή εμμέσου μηνύματος προς την Κύπρο με την οποία υπέγραψε συμφωνία μεταφοράς φυσικού αερίου, ότι δεν θα πρέπει να αποδεχθεί οποιαδήποτε λύση στο Κυπριακό, με δέλεαρ τη συμμετοχή της χώρας στο επιχειρηματικό σχέδιο προώθησης των υδρογονανθράκων της περιοχής στις δυτικές αγορές.

Εξάλλου, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του «liberal.gr», σύμφωνα με μια πηγή που μίλησε στην αιγυπτιακή εφημερίδα, «το Κάιρο δεν επιθυμεί να παραμείνουν οι εκκρεμότητες στις σχέσεις με την Ελλάδα μέχρις ότου επιλυθούν οι ελληνοτουρκικές διαφορές και, αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τις κακές σχέσεις μεταξύ της Αιγύπτου και της Τουρκίας, αλλά και λόγω της ανάγκης της Αίγυπτου, που αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, να μπορέσει να αξιοποιήσει τον φυσικό πλούτο της».

Στο ρεπορτάζ, επίσης αναφέρεται, ότι υφίσταται σε υψηλό επίπεδο συνεννόηση μεταξύ της Αίγυπτου και του Ισραήλ για να αποφευχθούν προστριβές στο ζήτημα της εκμετάλλευσης κοιτασμάτων που έχουν εντοπισθεί μεταξύ των δυο χωρών, «καθώς δεν έχει υπάρξει οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών μεταξύ τους, ενώ φαίνεται να εμπλέκεται και η Παλαιστινιακή Αρχή στην διαδικασία αυτή, καθώς η Λωρίδα της Γάζας διαθέτει τις δικές της θαλάσσιες ζώνες και συνεπώς έχει λόγο στην οριοθέτηση μεταξύ Καΐρου και Τελ Αβίβ».

ΠΗΓΗ