Ένα ζευγάρι Αμερικανών αποφάσισε να πάει διακοπές στη Φλόριντα που είχε ζέστη και καλοκαίρι, για να ξεφύγει από το χιόνι και το κρύο της Αλάσκας που ζούσαν.

Κανόνισαν να μείνουν στο ίδιο ξενοδοχείο που είχαν περάσει και το μήνα του μέλιτος, αλλά είχαν πολλές υποχρεώσεις και θα ταξίδευαν χώρια. Ο άντρας θα έφτανε Τετάρτη και η γυναίκα Πέμπτη.

Φτάνει πράγματι ο άντρας στο ξενοδοχείο, πηγαίνει στο δωμάτιό του και βλέπει ότι τώρα πια υπάρχει και υπολογιστής στο δωμάτιο και Internet και αποφασίζει να κάνει μια έκπληξη και να στείλει ένα e-mail στη γυναίκα του. Κάνει όμως ένα λάθος στη διεύθυνση και το e-mail πηγαίνει σε μια άλλη διεύθυνση, στο Χιούστον, σε μια γυναίκα που μόλις έχει γυρίσει από την κηδεία του άντρα της και τσεκάρει τα μηνύματα που έλαβε στον υπολογιστή της από φίλους και συγγενείς. Μόλις διαβάζει το πρώτο, πέφτει λιπόθυμη. Ο γιος της μπαίνει στο δωμάτιο, τη βλέπει πεσμένη κάτω στο πάτωμα, προσπαθεί να καταλάβει τι έγινε, κοιτάζει την οθόνη του υπολογιστή και διαβάζει:

Προς: Την αγαπημένη μου γυναίκα

Θέμα: Έφτασα!

Ξέρω πως εκπλήσσεσαι που παίρνεις e-mail από μένα. Έχουν υπολογιστές πλέον εδώ κάτω και σύνδεση με Internet και μπορείς να στείλεις όπου θέλεις.
Μόλις έφτασα και μπήκα μέσα.
Όλα είναι έτοιμα και για σένα που θα έρθεις αύριο.
Ανυπομονώ να σε δω. Ελπίζω να έχεις το ίδιο καλό ταξίδι με εμένα.

Υ.Γ.: Έχει πολλή ζέστη εδώ κάτω.

Ίσως η πρώτη μας αντίδραση διαβάζοντας αυτή την χαριτωμένη ιστοριούλα είναι να γελάσουμε. Υπάρχει όμως κάτι ουσιαστικότερο να σκεφτούμε.

Πράγματι πρόκειται για ένα ταξίδι. Κάποτε θα τελειώσει και θα φτάσουμε στον προορισμό μας. Κάποιοι θα πάνε πριν από εμάς, κάποιοι θα ακολουθήσουν. Σημασία έχει μόνο ένα, πού διαλέξαμε να καταλήξουμε για την αιωνιότητα. Η γυναίκα διάβασε «έχει πολλή ζέστη εδώ κάτω» και το μυαλό της πήγε στην κόλαση, γι’ αυτό λιποθύμησε. Και ήταν μόνο ένα ανθρώπινο λάθος. Κάποτε όμως δε θα είναι λάθος του υπολογιστή, αλλά απόφαση του Ουρανού, με βάση τη ζωή που ζήσαμε, τις επιλογές της καρδιάς μας. «Ταύτην την νύκτα την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου» (Λουκάς ιβ΄ 20). Και δε θα είναι η ζέστη το πρόβλημα, αλλά ένα καμίνι πόνου και ενοχής, γιατί προσπεράσαμε τον Ιησού Χριστό, την αγάπη Του, τη θυσία Του, την προσφορά Του, για να ζήσουμε όπως μας άρεσε και μας ευχαριστούσε.

Ένα λάθος στον υπολογιστή μπορεί να μας συγκλονίσει. Η θυσία του Ιησού Χριστού στο σταυρό του Γολγοθά για τις δικές μας αμαρτίες, πώς μας αφήνει αδιάφορους τόσα χρόνια τώρα;

Κύριε είσαι παντογνώστης. Γνωρίζεις πολύ καλά ότι Σε αγαπώ. Αξίωσέ με να Σε υπηρετώ με αφοσίωση και με αγάπη μέχρι την τελευταία μου αναπνοή.

πηγή: http://orthognosia.blogspot.gr/