Τώρα ἦταν ὅλο καί πιό καταβεβλημένος. Ὁ τράχηλός του δέν μποροῦσε νά στηρίξει τό κεφάλι του καί τό στήριξα ἐγώ μέ τό χέρι μου.

Ζοῦσα τότε μέ τό αἴσθημα ὅτι ξεσκεπάζονται τά μυστήρια τῆς δημιουργίας καί οἱ πατοῦσες μου εἶχαν κάτω ἀπ᾿ αὐτές ἕνα εἶδος πανιοῦ, τό ὁποῖο μέ βοηθοῦσε καί ἡ ψυχή μου εἶχε τό συναίσθημα τῆς πληρότητας…

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ⇒               ΕΔΩ