Αποτέλεσμα εικόνας για Δημήτριος Στανιλοάε

Ό Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Στανιλοάε  Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Βουκουρεστίου απαντάει σε ερωτήσεις πνευματικού περιεχομένου

Ή ορθόδοξη Ρουμανική θεολο­γία επί πενήντα καί πλέον χρόνια, έχει επί κεφαλής τον σπουδαιότε­ρο μεταξύ των εκπροσώπων της διδάσκαλο, τον σεβαστό ιερέα π. Δημήτριο Στανιλοάε. Ή προσωπικότης του είναι ανεγνωρισμένη τόσο στην Ρουμανία όσο καί στο εξωτερικό. Είναι ή μεγαλύτερη ί­σως προσωπικότης της Ορθόδοξου Εκκλησίας σήμερα. Δογματολόγος παγκοσμίου φήμης, ακοίμητος προστάτης της Ορθοδοξίας, οδηγός καί διδάσκαλος στην θεολογία της ταπεινώσεως, μεταφραστής πατερικού θησαυ­ρού και ακούραστος συγγραφεύς θεολογικών καί πνευματικών έργων, πρότυπο Ιερέως καί πνευματι­κός πατήρ πολλών ψυχών. Ή αίδεσιμολογιότης του τιμάται άπ’ όλους γενικά τους Ιερείς, μοναχούς, φοιτητές, συγγραφείς, διανοου­μένους καί από ένα πλήθος χριστιανών εκ των χωρίων καί πόλεων της Ρουμανίας.

*****

-Ποιες είναι οι βασικότερες ιδιότητες της Ορθόδοξου Εκ­κλησίας μας πού την ξεχωρίζουν από τις άλλες εκκλησίες;

Είναι εκείνες πού αναφέρονται στο Σύμβολο της Πίστεως, ό­τι: Ή Εκκλησία είναι Μία, διότι είναι το Σώμα του Χριστού ή το σύ­νολο των πιστών, βασιζόμενο στην αληθινή πίστη καί ιδιαίτερα στο Ιερό Μυστήριο της ενσαρκώσεως του Μονογενούς Ιησού Χριστού.
Είναι Αγία καί φορεύς της αγιότητας, διότι ό Χριστός είναι Άγιος καί μας αγιάζει δια του Αγίου Πνεύματος. Είναι Καθολική, διότι τα μέλη της αγωνίζονται να διατηρούν άρρηκτο δεσμό ενότητας μετα­ξύ των εν Χριστώ καί διότι συνεργάζονται μετά των ιεραρχών για να διαφυλάττουν, επί τη βάσει των Ί. Κανόνων, απαράλλακτη την πίστη καί την παραδοσιακή ζωή της Εκκλησίας δια μέσου των αιώ­νων. Είναι Αποστολική διότι διατηρεί αναλλοίωτη την διδασκαλία καί παράδοση, πού παρέλαβε από τους Αποστόλους, οί όποιοι τίς διδάχθηκαν κατευθείαν από τον Κύριόν μας Ιησού Χριστός

-Πώς συγκεκριμένα αποδεικνύεται ή υπεροχή της Ορθοδοξίας έναντι του Καθολικισμού καί Προτεσταντισμού;

Ό Καθολικισμός βλέπει την ένωση περισσότερο εξωτερικά καί όχι τόσο ως σύνολο των πιστών εν Χριστώ. Αυτό τον κάνει να διατηρεί την ενότητα περισσότερο δια της υπακοής σ’ ένα Ιεράρχη καί όχι δια της στενής ενώσεως όλων εν Χριστώ καί της διαφυλάξεως της Αποστολικής παραδόσεως. Άλλα αυτό είναι μία ατελής ένωση. Αυτό το είδος ενώσεως έκανε τους προτεστάντες να μη διατηρήσουν πλέον ούτε αυτό. Άλλα, εάν ένας μόνο Ιε­ράρχης δεν μπορεί να διατήρηση καί εξήγηση κατά τέλειο τρόπο τον θησαυρό της Αποστολικής παραδόσεως, πώς θα μπόρεση να ε­νοποίηση όλους τους ιεράρχες, οί όποιοι συγκρατούν καί συμπλη­ρώνουν οί μεν τους δε για να αποφεύγεται οποιαδήποτε μονομέρεια;

Γι’ αυτό ό Καθολικισμός δεν διατήρησε πλήρως ούτε την άποστολικότητα ούτε την εν Χριστώ ζωή καί αγιότητα. Στους προτεστάντες δεν φυλάγεται πλέον ούτε αυτή ή ατελής ένωση, συνεπώς ούτε ή άποστολικότητα καί αγιότητα. Ή Εκκλησία είναι σ’ αυτούς διαιρημέ­νη σε επί μέρους ομολογίες, εν αντιθέσει προς την ιδική μας, ή ότι να σεβόμενη την αποστολική διαδοχή της ιεραρχίας, ενώνει δια μέσου των αιώνων, ως μία σπονδυλική στήλη, τα πλήθη των πιστών, τα όποια αποτελούν το Σώμα του Χριστού. Οι νέο – προτε­σταντικές ομολογίες συνέτριψαν κυριολεκτικά το Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία.

-Ποια άλλη χριστιανική εκκλησία κατέχει την χάρι της σωτη­ρίας, εκτός της Ορθόδοξου Εκκλησίας;

Ή χάρις της σωτηρίας δεν λαμβάνεται άλλου παρά μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία, διότι είναι ενέργεια του Χριστού, πού παραμένει χθες καί σήμερα ή ίδια μέσα στην Εκκλησία. Ή θεολο­γία των καθολικών θεωρεί την χάρι κτιστή, οπότε δεν είναι ενέργεια πού πηγάζει από τον Χριστό. Ή σωτηρία είναι ζωή εν Χριστώ ή ζωή του Χριστού στους πιστούς μέσω των άκτίστων ενεργειών Του. Αυ­τή επιτυγχάνεται όταν ό άνθρωπος προάγεται στην αρετή με την βοήθεια της θείας χάριτος.

-Ή προτεσταντική, αγγλικανική καί οί νέο – προτεσταντικές ο­μολογίες, οί όποιες δεν έχουν αποστολική ιεραρχία, διατηρούν κά­ποια χάρι του Αγίου Πνεύματος;

Ή σωτηρία στους προτεσταντικούς σχηματισμούς της πί­στεως είναι φοβερά αδύνατος, διότι στερείται της ενώσεως με τον Χριστό δια της αληθινής πίστεως σ’ Αυτόν. Ακόμη στερείται της χά­ριτος των αγίων Μυστηρίων των τελουμένων από τους ιερουργούς, οι όποιοι είναι ορατά όργανα και διορισμένοι δια χειροτονίας από τον ίδιο τον Χριστό για την τέλεση των Μυστηρίων. Η μάλλον ό Ίδιος ό Χριστός τα επιτελεί καί ενώνεται δι’ αυτών με τους πιστούς. Ή ένότης της εκκλησίας είναι, κατά τρόπο αναμφισβήτητο, αδύνατη, διότι στερείται των θείων Μυστηρίων με τα όποια εργάζεται ό Ίδιος ό Χριστός στις καρδιές των ανθρώπων την σωτηρία τους. Έτσι λοι­πόν, οί πιστοί δεν έχουν την δυνατότητα να προχωρήσουν στην α­γιότητα ούτε στην εν Χριστώ κοινωνία μεταξύ τους.

Είναι αιχμάλω­τοι της υπερηφάνειας, της ατομικότητας, ή οποία δεν τους βοηθεί να πραγματοποιήσουν την αληθινή ειρήνη καί αρμονία μεταξύ των. Ό άνθρωπος του προτεσταντισμού γνωρίζει κάτι για τον Χριστό, αλλά μόνο με τα λόγια καί αυτά πάλι στερούνται της ολοκλήρου α­ποστολικής γνώσεως καί αγιαστικής ενεργείας του Χριστού, πού χορηγείται δια των θείων Μυστηρίων, της ιερουργίας καί ευλογίας. Δεν είναι προφανώς μέλη της Ορθόδοξου Εκκλησίας, αλλά μέλη της υπερήφανου ζωής ή οποία δεν μπορεί να τους ανύψωση στον Χριστό, να τους ανεβάσει υψηλά καί να βίωση την διδασκαλία για τον Χριστό όπως αυτή διατηρήθηκε από τους Αποστόλους. Την εξομολόγηση, με την οποία αναγνωρίζουμε τα σφάλματα μας, οί Προτεστάνται καί νέο – προτεστάνται δεν το έχουν ως μέσο της ψυχικής των ειρήνης καί διορθώσεως, διότι δεν το θεωρούν ως αναγκαίο στην ζωή των. Στερούνται της ταπεινώσεως πού είναι το μέσο για την αληθινή γνώση του Θεού σε όλο το πλάτος της μεγαλοσύνης Του…

*Απόσπασμα από την συνέντευξη στον Μοναχό Δαμασκηνό Γρηγοριάτη