Ἐκεῖνο τὸ πρωινὸ ὁ ἥλιος, ἂν μποροῦσε, θὰ ἤθελε νὰ μὴν ἀνατείλει. Γιὰ νὰ μὴν τὴ δεῖ, τὴν κόρη του, τὴν ἀγαπημένη, τὴ Μαρία του. Γιατὶ ἦταν θολὸς ὁ οὐρανὸς καὶ τ᾿ ἄστρα βουρκωμένα.

Μὰ κλαῖνε τ᾿ ἄστρα;

Κλαῖνε!… Κάποτε…

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ⇒      ΕΔΩ