Αποτέλεσμα εικόνας για κυριακη σταυροπροσκυνησεωσ

Από το βιβλίο: «ΚΥΡΙΑΚΕΣ & ΕΟΡΤΕΣ στον Άγιο Δημήτριο (Ομιλίες)»

«Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν, Δέσποτα, και την αγίαν σου ανάστασιν δοξάζομεν»

…Ο άνθρωπος με την παράβαση των προπατόρων αποξενώθηκε από την πρώτη, τη θεία και μακάρια ζωή του παραδείσου και έγινε εξόριστος του κήπου της Εδέμ. Έφθασε να ζει σε ατιμότατα πάθη. Καταδίκασε τον εαυτό του σε θάνατο. Οι άνθρωποι χωρίσθηκαν σε χίλιες δυο ομάδες και λάτρευσαν τα είδωλα. Υποδουλώθηκαν στα σαρκικά πάθη και τη φιληδονία. Σ’ αυτήν την κατάσταση που πέσαμε, είχαμε ανάγκη από έναν ενσαρκωμένο Θεό, ο οποίος δεν θα ανεχόταν να ζημιωθεί το πλάσμα των χειρών του, ούτε θα το άφηνε να χαθεί. Ο Χριστός ήταν η αιτία της δημιουργίας μας, ο ίδιος ο Χριστός έγινε και η αιτία της αναπλάσεώς μας.

Πως όμως ο Κύριος θα μας τραβούσε κοντά του, εάν δεν σταυρωνόταν; Πάνω στον σταυρό άπλωσε τις άχραντες παλάμες του, για να τραβήξει όλους τους ανθρώπους κοντά του και να τους συνάψει με τον εαυτό του. Το είπε άλλωστε στους μαθητές του: «Όταν εγώ υψωθώ, τότε πάντας ελκύσω προς εμαυτόν»· όταν εγώ θα σταυρωθώ, όλους θα σας τραβήξω πλησίον μου (Ιω. 12,32).

Ο Χριστός με όπλο τον τίμιο Σταυρό, ενώ έβλεπε ολόκληρη η οικουμένη, νίκησε τις αντίπαλες δυνάμεις του πονηρού. Πολύ ωραία το λέει αυτό ο απόστολος Παύλος στην προς Κολασσαείς επιστολή. Ο Χριστός, λέει ο θείος απόστολος, «Μας χάρισε όλα τα παραπτώματα και έσβησε το χρεωστικό μας γραμμάτιο ολότελα». Κάρφωσε το χειρόγραφο των αμαρτιών μας πάνω στον σταυρό και με το αίμα του έσβησε τις αμαρτίες μας, ενώ συγχρόνως κατήργησε και κατέλυσε με τη δύναμη του σταυρικού του θανάτου, τις αρχές και τις εξουσίες του σκότους. Όπως τον σταυρό από άτιμο όργανο, τον μετέβαλε ο Κύριος σε σκεύος τίμιο με την άχραντη θυσία του, έτσι και τον κόσμο, τον πονηρό κόσμο, τον μεταβάλλει δια του σταυρού από την αθλιότητα και αμαρτία σε χαρά και ευλογία. Αυτό εννοεί και ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός όταν λέει: «Με κανένα άλλο μέσο δεν καταργήθηκε ο θάνατος, δε λύθηκε η αμαρτία, δε λαφυραγωγήθηκε ο άδης, δε δωρίστηκε η ανάσταση, δε δόθηκε σε μας δύναμη να περιφρονούμε τα παρόντα και τον ίδιο τον θάνατο, δεν κατορθώθηκε η επάνοδος προς την αρχαία μακαριότητα, δεν ανοίχτηκαν οι πύλες του παραδείσου, δεν πήρε η φύση μας τιμητική θέση στα δεξιά του Θεού, δε γίναμε παιδιά και κληρονόμοι του Θεού, παρά μόνο με τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού».

Με τη δύναμη του Σταυρού ανεβαίνουν μέχρι του ουρανού οι άνθρωποι. Εκείνοι που στην Παλαιά Διαθήκη ήταν κατάδικοι, ξένοι και πάροικοι, τώρα ανακηρύσσονται αδελφοί του Χριστού και υιοί του Θεού, πολιτογραφούνται στον ουρανό και γίνονται ανώτεροι των αγγέλων.

… Όπως λοιπόν, είναι αδύνατο να ζήσει ο άνθρωπος, αλλά και όλα τα όντα χωρίς το ηλιακό φως, άλλο τόσο και περισσότερο δεν μπορεί να ζήσει η ψυχή του ανθρώπου χωρίς τον Σταυρό του Κυρίου. Και όπως είναι αναγκαίο πράγμα για τη ζωή μας η αναπνοή, κατά παρόμοιο τρόπο είναι αναγκαία στους χριστιανούς η σημείωση του τύπου του τιμίου Σταυρού. Και εάν στην Παλαιά Διαθήκη απλώς η προτύπωση του Τιμίου Σταυρού παρείχε στους αγίους ζωοποιό ενέργεια, πολύ περισσότερο σήμερα στην Εκκλησία μας ο ίδιος ο Τίμιος Σταυρός αγιάζει τα πέρατα…

*Απόσπασμα από το κείμενο

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΙΤΕ: ⇒      ΕΔΩ