Σχετική εικόνα

Εορτάζουμε και τιμούμε σήμερα τη μνήμη ενός μεγάλου Αγίου των εσχάτων χρόνων, του Αγίου Γαβριήλ του Ομολογητού και δια Χριστόν Σαλού, ο οποίος κοιμήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του σωτηρίου έτους 1995.

Στις 20 Δεκεμβρίου του 2012 μ.Χ., σύμφωνα με την απόφαση της Συνόδου της Αποστολικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γεωργίας ανακηρύχθηκε Άγιος ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ (Ουργκεμπάτζε) με το εξής όνομα: Όσιος Πατήρ Γαβριήλ, ο Ομολογητής – Σάλος. Η μνήμη του αποφασίστηκε να τιμάται στις 2 Νοεμβρίου, ημέρα της κοιμήσεως του.

Ο Γέρων Γαβριήλ του Ιερού Κουτλουμουσιανού Κελλίου του Αγίου Χριστοδούλου εν Πάτμω που βρίσκεται στο Άγιον Όρος, στην Επιστολή που συνέταξε στις 16 Σεπτεμβρίου 2015, γράφει μεταξύ άλλων σημαντικών θεμάτων τα εξής:

“Εμείς αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναφερόμαστε στις Προφητείες των Αγίων αυτών ανθρώπων, όπως του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του Οσίου Παισίου του Αγιορείτου, του Οσίου Γαβριήλ του δια Χριστόν Σαλού, από τη Γεωργία και άλλων”, γνωρίζοντας στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα το μέγεθος της αγιότητας του Αγίου Γαβριήλ, ο οποίος δεν είναι ακόμα ευρύτερα γνωστός στους Έλληνες και κατά συνέπεια καλούμαστε όλοι μας να γνωρίσουμε τη βιωτή του, για να λάβουμε σημαντική πνευματική ωφέλεια.

Ο Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός (1929-1995), πλήρης χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, απολάμβανε μεγάλου σεβασμού στη Γεωργία. Ήταν ασυμβίβαστος με κάθε αντίχριστη πολιτική και πρακτική.

Την Πρωτομαγιά του 1965 έκαψε ένα 12μετρο πορτρέτο του Λένιν που κρεμόταν στο κτίριο του ανωτάτου Σοβιέτ στην Τιφλίδα, πρωτεύουσα της Γεωργίας. Συνελήφθη από την Κα-Γκε-Μπέ. Στην ερώτηση του ανακριτή γιατί το έκανε απάντησε:

Το έκανα γιατί δεν είναι δυνατόν να λατρεύουμε ένα κοινό άνθρωπο. Εκεί, στη θέση του πορτρέτου του Λένιν, πρέπει να κρεμάσετε την εικόνα της σταυρώσεως του Χριστού. Γιατί γράφετε “Δόξα στο Λένιν”; Πρέπει να γράψετε: «Δόξα στον Κύριο Ιησού Χριστό». Μετά από αυτό τον έκλεισαν σε ψυχιατρική κλινική όπου διέγνωσαν σχιζοφρένεια!

Βαριά άρρωστος ο Γέροντας σηκωνόταν από αγάπη, πιέζοντας τον εαυτό του, και καθόταν έξω στο κελί.

– Ακόμη δεν με παίρνει ο Κύριος, έλεγε.

Παρατηρούσε πολύ προσεκτικά τους ανθρώπους. Μερικούς τους ευλογούσε. Σε άλλους αποκάλυπτε. Σε όλους όμως δίδασκε την αγάπη. Όλα τα άλλα ήταν γι’ αυτόν ασήμαντα. Στους νέους έδινε ιδιαίτερη προσοχή. Μετρούσε την υπομονή και την ταπείνωσή τους. Παρακαλούσε τον Κύριο γι’ αυτούς, τους αγκάλιαζε και τους ευλογούσε, ενώ ταυτόχρονα υπέφερε από απίστευτους πόνους…

ΠΗΓΗ