Ο Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ του Αγιορείτου, και κτήτορος Μονής στο Essex της Αγγλίας: Διδακτικά και εσχατολογικά αποφθέγματα

-Τείνουν να χαρακτηρίσουν μερικοί την εποχή μας σαν μετά-Χριστιανική. Εγώ δε προσωπικά, στα όρια των γνώσεών μου περί της ιστορίας του κόσμου και του Χριστιανισμού, έχω πεισθεί ότι ο Χριστιανισμός στις αυθεντικές του διαστάσεις ουδέποτε μέχρι τώρα έγινε δεκτός από τη μεγάλη μάζα, ως όφειλε. Κράτη είχαν την αξίωση να ονομάζονται «χριστιανικά», και οι λαοί αυτών έφεραν προσωπείο ευσεβείας, όμως «την δύναμιν αυτής ηρνούντο». Έζησαν και ζουν εθνικώς. Όσον και αν φαίνεται παράδοξο, ακριβώς οι χριστιανικές αυτές χώρες κρατούν επί αιώνες το μέγιστο μέρος της οικουμένης στα σιδηρά δεσμά της δουλείας· κατά τους τελευταίους δε χρόνους έχουν περικαλύψει τον κόσμο με σκοτεινό νέφος αναμονής του αποκαλυπτικού πυρός:

Στην παρούσα κρίση του Χριστιανισμού μέσα στις λαϊκές μάζες, είναι τελείως δικαιολογημένο να διακρίνουν αυτές την εξέγερση της φυσικής συνείδησης εναντίον εκείνων των διαστροφών, στις οποίες υποβλήθηκε η Ευαγγελική διδαχή κατά την ιστορική της πορεία.

*****

-Μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους – οι πόλεμοι είναι η κατεξοχήν αμαρτία – ο σύγχρονος κόσμος έχασε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. 

*****

-Η προσευχή υπέρ του κόσμου είναι η πιο βαριά και αδιέξοδη, με την έννοια ότι το πνεύμα μας ουδέποτε επιτυγχάνει τελείως του σκοπού του. Ευχόμενος υπέρ του εαυτού του ο άνθρωπος μπορεί να γευθεί στο βάθος της καρδιάς του πλημμύρα τρυφερής αγάπης και ειρήνης. Διατηρεί αυτή την κατάσταση κάποιο χρόνο. Κατά την υπέρ του κόσμου όμως προσευχή, ακόμα και την πιο φλογερή και παρατεταμένη, η ψυχή γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι βαρύ νέφος αντιπάθειας, όπως και πριν (την προσευχή), κρέμεται πάνω στη γη: Είναι υπερβολικά πολλοί οι άνθρωποι, οι οποίοι «αγάπησαν περισσότερο το σκότος (του μίσους) από το φως (της αγάπης) του Θεού».

*****

-Η παρατηρούμενη σε όλο τον κόσμο πνευματική κρίση άραγε δεν είναι προετοιμασία προς μία νέα μεγάλη αναγέννηση; Επομένως, ό,τι τελείται τώρα στις ψυχές μεμονωμένων ατόμων, μπορεί να λάβει χώρα και σε πλήθος ψυχών. Και αυτό είναι δυνατόν να έλθει σαν ισχυρή πλημμύρα, σαν εκτυφλωτική αστραπή στο σκότος του μεσονυκτίου. Η δοθείσα σε μας περίοδος της ιστορίας δύναται και θα όφειλε να αποβεί περίοδος αφομοίωσης του είναι, σε όλες του τις διαστάσεις.

*****

Σχόλιο Μοναχού Λεόντιου Διονυσιάτη: Μας δίνει επίσης ο γέροντας Σωφρόνιος ένα συλλογισμό με προφητικό βάθος, που επιβεβαιώνει ότι ο Θεός θα βοηθήσει τον κόσμο που αναζητάει πνευματική διέξοδο μέσα στο σημερινό χάος, με μια απότομη μεταβολή σαν αστραπή. «Η παρατηρούμενη σε όλο τον κόσμο πνευματική κρίση άραγε δεν είναι προετοιμασία προς μία νέα μεγάλη αναγέννηση;… Και αυτό είναι δυνατόν να έλθει σαν ισχυρή πλημμύρα, σαν εκτυφλωτική αστραπή στο σκότος του μεσονυκτίου». (Β 28) Αυτά ταιριάζουν με όσα μας λέγει και ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης για την αναλαμπή της Ορθοδοξίας στο όραμά του, που θα έρθει αιφνιδιαστικά αφού χτυπηθεί σαν με κεραυνό η φαύλη κατάσταση σε όλα τα επίπεδα, κοσμικά και εκκλησιαστικά από τα αστροπελέκια του 3ου παγκοσμίου πολέμου.

Η αναμενόμενη πνευματική αναλαμπή είναι αποτέλεσμα της Σοφίας του Θεού: «η άκρα μωρία των πάντων με διαβεβαίωνε περί της αναπόφευκτης παρουσίας ενός άλλου «πόλου» στο είναι του κόσμου – της Σοφίας. Δεν Την έφθασα, αλλά αυτή έχυνε στην ψυχή μου την ελπίδα της μεταμορφώσεως όλης της κτίσεως, και η προσευχή για όλο τον κόσμο αναζωπυρωνόταν στην καρδιά μου, και το ανέσπερο Φως θεράπευε την ψυχή μου»…

πηγή: imdleo.gr