Μόνο τότε θα αξίζει η ζωή μας, γιατί το κέρδος μας θα είναι αιώνιο

~ Οι γυναίκες δύο ιεροκηρύκων ήταν φίλες και συναντιόντουσαν συχνά. Ένα απόγευμα πίνανε τον καφέ τους διορθώνοντας λίγο τα παντελόνια των συζύγων τους.

Η μια ρώτησε, γιατί στην εκκλησία που ήταν ποιμένας ο άντρας της και μιλούσε είχε πιο πολλά αποτελέσματα και μεγάλο ακροατήριο, ενώ στη δική της δε γινόταν το ίδιο. Αν κάποιος παρατηρούσε πιο προσεκτικά θα το καταλάβαινε. Η μια διόρθωνε το παντελόνι στα γόνατα, ενώ η άλλη το πίσω μέρος του παντελονιού. Ο ένας ήταν άνθρωπος προσευχής, ο άλλος άνθρωπος του καθισιού.

Ο Κύριος κάνει σταθερά τα βήματά μας όταν βαδίζουμε το χριστιανικό μας δρόμο με αγάπη και προσευχή σε Κείνον. Η προσευχή επιστρατεύει τις ουράνιες δυνάμεις του Κυρίου στη ζωή μας και φέρνει καρπούς. «Ας εγκαταλειφθούμε σιωπηλά στον Κύριο κι ας ελπίζουμε σ’ Αυτόν» (Ψαλμός 37:7).

Κύριε, τα πάντα είναι στα χέρια Σου. Κάνε σταθερά τα βήματά μου, γέμισέ με με την αγάπη Σου για να έχω καρπό στη ζωή μου.

(Α.Π.)

sostis.gr