Η πείνα του σώματος είναι ελαχίστη, μπροστά στην πείνα της ψυχής, αδελφοί μου, διότι η ψυχή είναι αυτή που μένει και όχι το σώμα, τα οποίο λειώνει και γίνεται τροφή σκωλήκων.

Βλέπεις κάποιον άρρωστο; Εκείνη τη στιγμή να πεις: μα και εγώ μπορώ να αρρωστήσω…

Βλέπεις κάποιον άνθρωπο χωρίς πόδια; Την ίδια στιγμή πρέπει να πεις: και εγώ μπορώ να μην έχω πόδια…

Βλέπεις έναν άνθρωπο τυφλό; Την ίδια στιγμή πρέπει να το φέρεις μέσα εις τη ψυχή σου και να πεις: μα και εγώ μπορώ να χάσω το φως μου…

Ό,τι έχουμε δεν είναι δικά μας, είναι του Θεού μας, Εκείνος μας τα δίδει. Και Εκείνος μας τα παίρνει, όποτε θέλει.

Δεν αποβλέπει ο Θεός στον παρόντα κόσμο. Τίποτε, παρά μόνο μία σκέψη υπάρχει στον Θεό: πως θα πάρει μία ψυχή αιωνίως κοντά Του!

Τα πνευματικά λόγια δεν πιάνονται εύκολα από οποιονδήποτε. Μπορεί να ομιλήσεις πνευματικά λόγια σε έναν άνθρωπο και δεν τα συλλαμβάνει. Πρέπει να έχει μέσα του πνευματική ζωή για να πάρει τα πνευματικά λόγια που του λες. Διαφορετικά τα λες εσύ, τα ακούς εσύ και απέναντι δεν αντηχούν εις τα ώτα του ακούοντος και έτσι τα πράγματα ακριβώς φθάνουν εις την παρεξήγηση.

Από ομιλίες του πατρός Σάββα Αχιλλέως.

apantaortodoxias