Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

Ο άνθρωπος ζει μέσα του αυτό που κυριαρχεί στον κόσμο και σε μας τους ίδιους· βιώνοντας τη δική μας μετάνοια, ζούμε το δράμα ή την τραγωδία της ανθρώπινης ιστορίας κατά τη διάρκεια όλων των αιώνων, απαρχής.

Πώς έρχεται κανείς λογικά στην παγκόσμια αυτή θεωρία της ανθρωπότητος;

Μετανοεί κάποιος για τον εαυτό του, αλλά τα ίδια πάθη εξουσιάζουν και τους άλλους ανθρώπους.

Έτσι, αυτό που ζούμε δεν είναι κάτι τελείως ξένο από τη ζωή του κόσμου που μας περιβάλλει, αλλά αντιθέτως αυτό συνδέεται με το παγκόσμιο δράμα, και σιγά-σιγά, με έναν φυσικό τρόπο, επέρχεται αυτή η αλλαγή, όπου αρχίζει κανείς να ζει τη δική του κατάσταση ως αντανάκλαση της καταστάσεως ολόκληρης της ανθρωπότητος.

Αρχίζει να ζει αυτή τη ζωή όπως παρουσιάζεται στα μάτια του Θεού, δηλαδή με έναν σφαιρικό τρόπο.

Θέλω να πω ότι οδηγείται κάποιος εκεί λογικά, αν είναι προσεκτικός.

Δεν ζούμε μόνο το δικό μας προσωπικό δράμα, αλλά μέσα από μας ζούμε το δράμα όλης της ανθρωπότητος.

Σε κάποια άλλη σύναξη είπαμε ότι ο άνθρωπος, το ανθρώπινο είναι, μοιάζει με ένα Δένδρο. Και εμείς είμαστε τα κλαδιά, ή ακόμη τα φύλλα πάνω στα κλαδιά. Παρ’ όλα όμως αυτά ανήκουμε στο Δένδρο αυτό, που ονομάζεται ανθρώπινο είναι.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ) νυν αγίου Σωφρονίου, «Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας», τόμος α’, έκδοση Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας.

pemptousia.gr